De Oyo e-reader: gedateerd elektronisch leesapparaat

Oyo e-reader: retro op het gebied van e-books

 

Oyo e-reader
 

De Oyo e-reader werd geïntroduceerd in 2010 door de boekhandelketen selexyz waarvan selexyzebooks een onderdeel was. Die zoals de naam al zegt wilde voorzien in de behoefte aan ebooks bij de bezoekers van de site van selexyz. Die konden ook veel gratis e-books downloaden (150 werken uit de klassieke wereldliteratuur, werken van Dickens, Tolstoi en andere literaire grootheden).

Al snel na de oprichting van selexyz (voortgekomen uit een samenbundeling van boekenbedrijven en uitgevers, waaronder Wolters Kluwer) besloot de leiding van het bedrijf een eigen e-reader op de markt te brengen. Dit om de kopers van e-books op de wenken te kunnen bedienen.

Helaas zakte de boekenmarkt in. De concurrentie was moordend geworden door de snelle opmars van het internet. Tegen een online verkoper als Bol.com met een eigen boekenafdeling viel niet op te boksen door selexyz. Ook niet wat betreft de verkoop van e-books.

Toch heeft men dit manmoedig geprobeerd.

Eerst met de iLiad van het elektronica bedrijf iRex (een Philipsdochter dat in 2010 failliet ging). Later met de Oyo e-reader. Inmiddels negen jaar oud en dus flink gedateerd als elektronisch leesapparaat. Ontworpen door het bedrijf Medion met als opdracht het niet al te duur te maken. In ieder geval goedkoper dan de iLiad dat 649 euro kostte.

Aan de Oyo e-reader hing bij de introductie een prijskaartje van 150 euro. Daar kon de liefhebber van e-books op de wenken mee bediend worden door selexyz. Zonder veel succes want de boekenketen ging twee jaar later over de kop na een mislukt samenwerkingsverband met de ramsjhandel De Slegte. De Oyo e-reader een beetje verweesd achterlatend.

Toch is het een apparaat met goede eigenschappen. Niet te vergelijken met de e-readers van tegenwoordig. Maar rond 2010 was het toch een van de betere apparaten voor het lezen van e-books. Met zoals gezegd een zeer gunstige prijs-kwaliteit-verhouding.

Wat waren deze kwaliteiten van de Oyo e-reader? Ten eerste het aanraakscherm met een 167 pixels per inch. Voor die tijd best veel. Er kon dus naar hartenlust over het scherm geveegd worden door de bezitter. Dat scherm is niet echt groot: 4,8 inch (12 centimeter).

 

 

Het gewicht was dan ook een stuk minder dan z’n voorganger de iLiad. Deze e-reader woog bijna 5 ons. De Oyo e-ereader ongever de helft: 240 gram. Er zat 2GB opslagruimte op, goed voor ongeveer 1500 e-books. Maar dit was uit te breiden met behulp van een microSD kaart. Er zat geen frontverlichting op wat niet tot de technische mogelijkheden behoorde toen. Daardoor is het scherm nogal donker. Niet echt geschikt voor het lezen binnenshuis.

Er konden e-books van het formaat EPUB gedownload worden, maar ook PDF-bestanden.

Er zat zelfs de mogelijkheid op van het beluisteren van audio met een koptelefoon (mp3) en de mogelijkheid van draadloos internet: wifi. Verder was de Oyo e-reader voorzien van fysieke blader- en navigatieknoppen zodat een lezer niet alleen van het aanraakscherm afhankelijk was.

Bovendien werd er een USB-oplader bij het apparaat geleverd. Wat best wel bijzonder was omdat dit niet gebeurde bij de meeste andere e-readers. Die ook nog eens een stuk duurder waren. Grappig is ook wel dat de Oyo e-reader geleverd werd in een doos met de vorm van een boek.

Inmiddels aan alle kanten ingehaald door de concurrentie blijft de Oyo e-reader toch een reader met kwaliteiten. Zeker voor de tijd waarin het op de markt kwam.

 

 

Selexyzebooks